Onlangs stuurde Eline Walda via Twitter een link door naar een artikel waarin ze verslag deed van een lezing die ze bezocht had. Ik was er niet bij geweest, maar had haar opmerkingen over de lezing via Twitter wel gevolgd en ik had er een paar keer op gereageerd. Later las ik het verslag en zag dat mijn opmerkingen ook in haar tekst verwerkt waren. Ik was daar prettig verbaasd over.

Crossmediaal lesgeven
Stel dat scholen, docenten en leermiddelenmakers het onderwijs ook ‘crowdsourcing’ en ‘co-creating’ aan zouden pakken. Er zouden openbare debatten, events, tv, Hyves/ Twitter en dergelijke georganiseerd kunnen worden over de lesinhoud waarbij zowel leerlingen als onderwijsprofessionals betrokken zouden zijn. Stel dat, bijvoorbeeld, een geschiedenisles niet meer alleen voor de eigen klas gegeven zou worden, maar op locatie en voor iedereen toegankelijk gemaakt in diverse media. En stel je voor dat de opbrengst van die les dan verwerkt zou worden tot bijvoorbeeld een tv-programma, een openbaar beschikbaar stuk, bijvoorbeeld in een lokale krant, en een online discussieplatform waarin reacties en opmerkingen verzameld zouden worden. Stel je voor dat elders in Nederland een voor iedereen beschikbaar vervolg zou komen op die les, vanwege een interessante aanvulling of verdieping.

De leerling
Deze manier van werken zou goed passen bij de huidige leerling. Het sluit aan bij hun mediaconsumptie. Lesmateriaal infiltreert zich in hun dagelijkse leven en wordt niet als een blok beton van bovenaf op ze neergegooid. De leerstof zou op relevante wijze aansluiten bij het leven en als zodanig worden opgenomen in een natuurlijke dagelijkse ‘flow’.

De docent
Door differentiaties in taakverdeling en docentenrollen zou er een mouw te passen zijn aan eventuele weerstand bij minder mediagenieke docenten. Het te behandelen lesmateriaal kan nog altijd in de klassen besproken worden en docenten houden per leerling de verwerkingen en voortgang bij. Docenten geven (extra) duiding aan het lesmateriaal en de leerprocessen en helpen bij het ordenen van de informatie.

De uitgeverij
Ik ben er van overtuigd dat uitgeverijen in samenwerking met diverse media hierop een verdienmodel zouden kunnen bouwen. Uitgeverijen hebben inhoudelijke specialisten in hun netwerk die richting kunnen geven aan uitingen van lesmateriaal. Een uitgever zou de spin in het web van de verzameling, opslag en verspreiding van lesmateriaal over diverse media kunnen zijn.

De media
Iedere school zou een rtv-studio krijgen waar lokale media debatten, interviews en presentaties zouden kunnen organiseren die landelijk beschikbaar gemaakt zouden kunnen worden door online rtv-stations. Kranten zouden achtergrond en verdieping bij het lesmateriaal (compleet met werkbladen) kunnen publiceren in wekelijkse katernen. Voor (regionale) kranten zou dit een uitgelezen kans zijn om een jonger publiek aan te trekken, nieuwe middelen aan te boren en een hogere oplage te krijgen.

Live in de cloud
De huidige organisatie van onderwijsmiddelen heeft haar wortels in de tijd van de boekdrukkunst. Lesstof wordt vooraf vastgelegd in onveranderbare media. Uiteraard zijn de leermiddelen en werkvormen in het onderwijs sinds de vorige eeuw flink uitgebreid en lesmateriaal wordt regelmatig geactualiseerd. Er wordt gebruik gemaakt van audiovisuele media en online netwerken en de vormgeving en uitvoering van leerstof en lesmateriaal is divers. Onderwijsvernieuwingen hebben ervoor gezorgd dat er sprake is van (meer) wederkerige communicatie in de klas. We hebben een maatschappij waarin alles nu gebeurt en informatie altijd beschikbaar is. Alles staat in feite klaar voor de volgende stap: crossmediaal ’live’ onderwijs.

Geen gerelateerde posts